SZTOLNIE W GÓRZE WAPNICA W DZIKOWCU

Pierwsze kopalnie węgla kamiennego w rejonie Dzikowca powstały już w XVIIw. W następnym stuleciu stuleciu rozpoczęto eksploatację niewielkich złóż miedzi oraz złoża wapieni w górze Wapnica (Wapienna, niem. Kalkberg).

Złoże wapieni w górze Wapnica jest jednym z kilku miejsc w Europie, w których jest widoczny pełny profil osadów z zachowaną ciągłością sedymentacyjną na granicy dewonu i karbonu (tzw. formacja z Wapnicy). W występujących tam wapieniach spotyka się dobrze zachowane skamieniałości flory i fauny z górnego dewonu i dolnego karbonu (380 - 325 mln lat temu): krynoidy, małżoraczki, ramienionogi, ślimaki oraz trylobity.

Kamieniołom, już nieczynny, ma ok. 500m długości i 150m szerokości. Sztolnie były drążone zarówno od strony odkrywki, jak i na zboczach Wapnicy.

Nam udało się dotąd namierzyć 4 obiekty:

1. Krótką, całkowicie obudowaną cegłami sztolenkę - bardziej jakiś magazyn, niż wyrobisko górnicze;
2. Sztolnię odwadniającą kopalnię (pd-zach zbocze góry) - także w ceglanej obudowie (sklepiony chodnik 1 x 2m). Obecnie dostępne jest ok. 100m chodnika (zawał) zalanego do wysokości ok. 80cm.
3. Zespół wyrobisk z ogromnymi komorami wydobywczymi położony w samym kamieniołomie. Prowadzą do niego obecnie dwa wejścia leżące w odległości ok. 15m od siebie. Początkowo chodnik o przekroju prostokątnym ok. 4 x 2-3 m przechodzi w nietypowy, wysoki na 6-7m, także w przekroju prostokątny. Prowadzi on do ogromnej komory (do 7m wysokości, ok. 30 m średnicy) z potężnym filarem skalnym na środku. Łączy się ona z równie wielką komorą, częściowo zasypaną po obwaleniu się stropu (do tej komory można wejść także bezpośrednio z chodnika wejściowego). W komorze z filarem, pod samym stropem (na przedłużeniu chodnika wejściowego) znajduje się dalszy ciąg wyrobisk. Wejście do nich wymaga kilkumetrowej wspinaczki po bardzo śliskich skałach. W ok. 30 metrowym chodniku zakończonym zawałem (drugi znaczny zawał także w części środkowej) widoczne są dobrze zachowane resztki torowiska - co ciekawe podwójnego. Warto też przyjrzeć się stropowi i ociosom w okolicy pierwszego zawału - wyraźnie widoczne są tam typowe dla jaskiń nacieki (stalaktyty, draperie, makarony - wszystkie w początkowych stadiach formowania się). Spojrzenie z góry na wyrobiska pozwala szybko zrozumieć dziwne położenie tego chodnika: początkowo drążono prosty, stromo nachylony chodnik, po czym przystąpiono do drążenia w bok i w głąb - tym samym spąg wyrobisk uległ znacznemu obniżeniu (nawet o 5m w miejscu, w którym stoimy). Po zejściu na poziom spągu komór widać dalsze dowody na taką technikę pracy - w wysokim chodniku, na ociosach, wyraźnie widać kołki pod instalację elektryczną, znajdujące się na wysokości ok. 2m poniżej stropu, które kontynuują się w części wejściowej wyrobisk. Stan zachowania podkładów pod torowiska oraz wielkość nacieków, sugeruje stosunkowo krótką metrykę obiektu. Być może potwierdza to informację, że powstały one w czasie II Wojny Światowej (miała się tu znajdować kolejna podziemna fabryka, niektórzy skłonni są nawet lokalizować tu miejsce ukrycia złota Wrocławia :) ).
4. Kolejny obiekt namierzyliśmy tydzień później. Jest to dziś niewielka i krótka sztolnia, również w pełnej obudowie ceglanej. Przekrój sztolni ma wymiary ok. 70cm x 170cm, i sklepiony strop. Po kilku metrach od wlotu sztolnia się rozgałęzia, ale kawałek od tego miejsca oba chodniki są podsypane pod strop.

Powrót do eksploracji || Powrót do góry