Wieża została wzniesiona w pierwszej połowie XIVw. (1313 - 1314?) przez Henryka I księcia jaworskiego. Była to jedna z największych tego typu budowli w Europie i największa na Śląsku. Pierwotnie miała trzy kondygnacje i otoczona była fosą. W XVw. dobudowano jeszcze jedno piętro, a cała wieża została nakryta gotyckim czterospadowym dachem. Po śmierci Henryka I wieżę odziedziczył Bolko II. W XVw. przeszła w ręce potężnego rodu Zedlitzów, a w wieku XVIII von Schaffgotschów, którzy byli jej właścicielami do 1945r. To właśnie von Schaffgotschowie dobudowali budynek dworski, a samą wieżę przekształcili w spichlerz.
Do dzisiaj wieża przetrwała w niemal niezmienionym kształcie i jest unikalnym przykładem donżonu (średniowiecznej rycerskiej architektury mieszkalno - obronnej).
W wieży, w reprezentacyjnej sali rycerskiej, zachowały się w doskonałym stanie unikalne XIV-wieczne polichromie wykonane w technice al secco (farba była nakładana na wyschniętym tynku). Freski opowiadają historię sir Lancelota, jednego z rycerzy Okrągłego Stołu. Jest to jedyny przykład średniowiecznego malarstwa świeckiego w Polsce!
W czasie zwiedzania wieży, warto zwrócić także uwagę na tzw. sedilie, czyli wnęki okienne z kamiennymi ławami służące do odpoczynku i poufnych rozmów.