Schronisko Andrzejówka
Położenie: Góry Suche (Kamienne), Przełęcz Trzech Dolin (796 m n.p.m.)
Namiary GPS: 50 41' 02''N, 16 17' 12''E
Adres www: http://www.andrzejowka.com.pl
Telefon: 74 842 48 83
Dojście/dojazd: Schronisko znajduje się przy dużym węźle szlaków turystycznych (GSS - znaki czerwone z Sokołowska i Rybnicy Małej, niebieski - jak GSS, zielony - z Wałbrzycha przez Rybnicę Leśną i z Unisławia oraz żółty z Grzmiącej i Sokołowska). Schronisko dostępne jest też samochodem (droga z Rybnicy Leśnej).
Szczegółowa ocena: .pdf
Schronisko wybudowane w 1933 przez Wałbrzyskie Towarzystwo Górskie (WGV). Nazwa pochodzi od inicjatora jego budowy i prezesa WGV: Andreasa Bocka (pierwotnie nazywało się Andreasbaude).
W 1936 roku w schronisku przez dwa tygodnie mieszkała holenderska królowa Wilhelmina z córką. W 1944 obiekt przekazano Hitlerjugend na cele szkoleniowe, a w 1945 Wehrmachtowi na siedzibę oddziału obrony przeciwlotniczej. Po wojnie, do 1953 roku, mieścił się tu ośrodek kolonijny, po czym schronisko przejął wałbrzyski oddział PTTK.
Od 1978 odbywa się tu corocznie Bieg Gwarków - jedna z największych w naszym kraju imprez narciarskich.
Przy schronisku znajdują się 4 wyciągi narciarskie (oświetlone po zmroku), niestety trasy nie są dośnieżane.
W schronisku jest 38 miejsc noclegowych w pokojach 2-, 4- , 5- i 6-osobowych. Pokoje są zadbane, ładnie odmalowane i wyposażone we wszystkie niezbędne sprzęty (nie są najnowsze, ale zadbane i dobrze utrzymane). Nie imponuje ilość toalet (jedna damska i jedna męska) - czasem trzeba trochę poczekać. W łazienkach jest, co prawda, dostateczna ilość umywalek, ale tylko jeden natrysk, w dodatku bez zasłonek - osoby biorące prysznic zamykają więc całą łazienkę odcinając innych gości od dostępu do wody. Pochwalić trzeba jednak gospodarzy za stałą obecność mydła w płynie i papierowych ręczników. Część wspólna schroniska urządzona jest bardzo przytulnie. W bufecie duży wybór w całkiem przystępnych cenach: od dań barowych po wyszukane potrawy z dziczyzny. I podkreślamy: wszystko, czego próbowaliśmy było przepyszne (a ruskie to prawdziwe arcydzieło sztuki kulinarnej)! Warto też podkreślić duży wybór znakomitych herbat (nasz ulubiony Ahmad) i kawy. Dla gości jest też darmowy wrzątek, co niestety przestało być już standardem w schroniskach.
No i gospodarze: ludzie bardzo mili i uczynni, zawsze znajdą chwilę na rozmowę z gośćmi. Jednym słowem: polecamy!
